Kurtuluş Kiliseleri Derneği

İsmim Özcan,

1999 yılının Nisan ayında İsa?yı Rab ve kurtarıcı olarak kabul ettim. Müslüman bir ailede doğdum büyüdüm ve inancımın gereklerini yapmaya çalışan biriydim, camiye giden, oruç tutan ve namaz kılan biriydim fakat bunları yapmama rağmen hiçbir zaman Tanrı yı hissedemiyordum ve sürekli bir arayış içindeydim.

1999 yılının başında bir kitap fuarına gittim ve orada gezerken Hristiyanlık yayınlarının bulunduğu bir stantla karşılaştım. Stanttaki kişilerle tanışıp özellikle bir kişi ile İncil ve İsa hakkında konuşmaya başladık, bir süre sohbet ettikten sonra oradan İncil ve birkaç hafta sonra yapılacak İsa film gösterimi için film davetiyesi aldım ve stanttan ayrıldım. Aldığım İncil?i okumaya ve kafama takılan yerleri ve işaretlemeye başladım birkaç hafta sonra arkadaşım ile Ankara Kurtuluş Kilisesine İsa film gösterimine gittik. Filmi izledik, özellikle İsa?nın günahkâr kadına gösterdiği sevgi ve kadının günahlarını bağışlaması sahnesi beni çok etkiledi.

Çünkü sadece Tanrı günahları bağışlayabilirdi ve ben o zamana kadar Peygamber olarak bildiğim İsa?nın günah bağışlamasına çok şaşırdım. Filmden sonra daha önce stantta tanıştığımız kişi ile sohbet edip çay içtik ve filmi tekrar izlemek istediğimi, İncil ve İsa filmi ile ilgili birçok sorum olduğunu söyledim bir süre daha sohbet ettikten sonra Kiliseden ayrılıp eve gittim. Zaman buldukça İncil okumaya devam ettim. Yoğun çalışan birisiydim dövme yapıyordum ve çok yoruluyordum. Aynı hafta sonu Pazar günü Kiliseye gittim ve ibadete katıldım birkaç Pazar günü daha gidince daha önce tanıştığım kişi ile daha samimi olduk ve kendisini arkadaşımla birlikte yaşadığım evinize davet ettim. İsa filmini tekrar izlemeye başladık. İzlerken birçok defa filmi durdurup sorular sordum ve film bittikten sonra İncil?i okurken kafama takılan soruları sormaya başladım.

Sabah 4?e kadar soru sordum ve aldığım tüm cevaplar mantıklıydı ve yüreğimde bunu kavrayınca 9 Nisan 1999 sabahı 4?te İsa?yı Rab ve kurtarıcı olarak kabul ettim. Daha sonra sürekli Kiliseye gitmeye başladım, pazar günü ibadet, hafta içi Kutsal Kitap dersleri, dua toplantıları derken sürekli Kilisedeydim.